Κάθε χρόνο τέτοια ημέρα (13 Φλεβάρη) "γιορτάζουμε" την παγκόσμια ημέρα ραδιοφώνου.Και πως την γιορτάζουμε δηλαδή θα ήταν μια εύλογη ερώτηση. Όχι όχι δεν θα σας πω ούτε για την πορεία μου, την ενασχόληση, τον χρόνο που αφιέρωσα στο μέσο, ούτε για το πόσο το αγαπώ... Εξ άλλου πλεον μιλάμε για το πιο ρομαντικό μέσο που έχει απομείνει και πλεον οι ηλικίες που το αφουγκράζονται έχουν σίγουρα γεννηθεί την προηγούμενη χιλιετία ! (sorry folks)
Έχω αναλύσει αρκετές φορές την σημασία του ραδιοφώνου σε πολλές πτυχές της ανθρώπινης ιστορίας, σε δύσκολες και εμπόλεμες καταστάσεις ακόμη και στις μέρες μας. Σε περιοχές του πλανήτη που η τηλεόραση θεωρείται πολυτέλεια , το ραδιόφωνο ήταν και είναι ένα "παράθυρο" στον κόσμο, στην τέχνη, στην ενημέρωση και στην μουσική φυσικά !
Αν και αλλοιώθηκε στο πέρασμα των χρόνων, επιβίωσε και συνεχίζει να υπάρχει με διαφορετικές μορφές αν και πλεον περισσότερο hobby θεωρείται, παρά επάγγελμα διαβίωσης καθώς τα οικονομικά μεγέθη γύρω από αυτό έχουν συρρικνωθεί. Η τηλεόραση (που και αυτή παρακμάζει πλεον), η ελκυστικότητα της εικόνας υψηλής ανάλυσης, αλλά κυρίως η έλευση του γρήγορου διαδικτύου με πρόσβαση on demand σε κάθε είδους περιεχόμενο καθώς και η ταχύτητα της λαμβάνουσας πληροφορίας στις νέες γενιές, καθιστούν πλεον το ραδιόφωνο ένα παρωχημένο μέσο. Η ιστορία του όμως στην χρήση της ασύρματης μετάδοσης ήχου μέσω ραδιοσυχνοτήτων με την τεχνική της διαμόρφωσης κατά πλάτος ή κατά συχνότητα (FM-Frequency Modulation), προσέφερε και άλλες υπηρεσίες χρήσιμες μέχρι και σήμερα.
Ωστόσο υπάρχει τρόπος επιβίωσης του μέσου και δημιουργίας βάσης κοινού, όχι βέβαια στα επίπεδα των χρόνων που άκμαζε αλλά πιο ρεαλιστικά και στοχευμένα, όμως δεν είναι το θέμα μου αυτό.
Το θέμα είναι η ποιότητα ήχου και περιεχομένου, η μη επαναλήψιμη και προβλέψιμη ακολουθία σκαλέτας και playlist, η τραγική κατα την γμώμη μου αναπαραγωγή ειδήσεων από portals και sites ακόμα και σε σταθμούς των fm, η έλλειψη πραγματικού ρεπορτάζ και διαμόρφωσης περιεχομένου αντι για copy paste και οι λογικές των επιτηδευμένων μικροφώνων με χροιές για όσκαρ ηθοποιού που μου ακούγονται τουλάχιστον αστεία και πολλά άλλα...
Μιλήστε σαν άνθρωποι.....ένα μικρόφωνο είναι...
Και μιας και μιλάμε για μικρόφωνο, ναι θα πω οτι το ραδιόφωνο πρέπει να έχει φωνή. Το λέει και η λέξη... ραδιο και φωνή. Το να ακούς σκέτη μουσική, ειδικά στις μέρες μας που το έχεις ευκολάκι , δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Θυμήθηκα εκείνες τις εποχές που περιμέναμε το τραγούδι να παίξει για να το γράψουμε σε κασσέτα και προσευχόμασταν να μην μιλήσει ο παραγωγός .... τι αγωνία θεε μου ! Αντε τώρα να καταλάβουν οι νέες γενιές το δράμα και την αγωνία μιας τέτοιας κατάστασης.
Θα μπορούσα να γράφω ώρες, αλλά θα ευχηθώ μόνο, το αγαπημένο μας μέσο να συνεχίζει να εκφράζει συναισθήματα, όνειρα και να δημιουργεί ηχοτοπία και εικόνες.Επιφυλάσσομαι πάντως...
Χρόνια Πολλά Ραδιόφωνο
Fotis.Redio